การไม่ได้เป็นที่ "หนึ่ง" ในใจคนที่เรารักนั้น
ไม่ได้เป็นเรื่องที่น่าเศร้าเสมอไป
การเป็นที่สอง ในใจเขานั้น ย่อมดีกว่าการเป็นที่สาม ที่สี่
หรือถึงแม้ว่า . . . เราจะเป็นที่สุดท้าย
แต่มันก็ยังดีกว่า การที่เราไม่ได้อยู่ในใจเขาคนนั้นเลยไม่ใช่หรือ

จงยิ้มให้ความรัก และ รักต่อไปเถอะ
แม้ว่า . . . รักนั้นอาจไม่ใช่ที่หนึ่ง
จนกว่าที่เรา จะบอกกับตัวเองว่า . . .
"เราทนอีกต่อไป ไม่ได้แล้ว
เราเหนื่อยกับรัก ที่เป็นเช่นนี้เหลือเกิน"

การรักใครสักคนนั้น . . .
ง่ายกว่าการตัดใจ จากใครสักคนนัก
การสบตา จากใครสักคนนั้น . . .
ย่อมมีความสุข กว่าการหลบตาใครสักคน เป็นแน่แท้
จะมีสักกี่คน ที่สามารถทำให้เรายิ้มได้ . . .
. . . อย่างสุดหัวใจ และเศร้าได้อย่างสุดหัวใจ

อย่า . . . โทษเขา ที่ไม่ได้รักเรา
อย่า . . . โทษพรหมลิขิตที่ทำให้เราเจอกัน แต่ไม่ได้ทำให้เรารักกัน
อย่า . . . โทษหัวใจตัวเองที่ไปรักเขา
อย่า . . . โทษกาลเวลาที่ทำให้เราเจอกันช้าไป
จงมีความสุข และยิ้มให้กับสิ่งต่าง ๆ เถอะ

ยิ้มให้กับคนที่เขาไม่รักเรา . . .
เพราะอย่างน้อยเขาก็คือ คนที่ได้รับความรักจากเรา

ยิ้มให้กับพรหมลิขิต ที่ทำให้เราเจอกันถึงแม้เราจะไม่ได้รักกัน . . .
เพราะอย่างน้อยพรมลิขิต ก็ยังได้ทำให้เราได้รู้จักกัน

ยิ้มให้กับหัวใจตัวเอง ที่ไปรักเขา  . . .
เพราะอย่างน้อยหัวใจของเรา ก็ยังได้เรียนรู้กับความรัก

 

ยิ้มให้กับกาลเวลา ที่ทำให้เราเจอกันช้าไป . . .
เพราะอย่างน้อย ก็ยังทำให้เราได้เจอกัน

เราควรดีใจไม่ใช่หรือ ที่อย่างน้อยเรายังยิ้มให้กับคนที่เรารักได้

แต่ . . .เราเลิกกันเถอะ . . .
ถ้าความรัก ความจริงใจของฉันไม่มีค่าพอ

เราเลิกกันเถอะ . . .
ถ้าวันนี้เธอก็ยังเป็นเธอ . . .ฉันก็ยังเป็นฉัน
และเราไม่เคยเข้าใจกัน

ฉันรับเธอ. . . ที่เป็นเธอไม่ได้
และเธอก็ไม่เคยคิด ที่จะเปลี่ยนแปลงเพื่อฉัน
วันนี้จะมีเธอหรือไม่ เป็นยังไงฉันก็เจ็บเหมือนกัน
วันนี้ต่อให้ไม่มีฉัน เธอก็คงไม่สนใจ

ทุกวันนี้ . . . เหมือนฉันวิ่งตามเงาของเธอ
ที่บางครั้ง . . . เหมือนจะตามทัน . . . เหมือนจะจับต้องได้
แต่สุดท้าย . . . เธอก็คือเงา

ในเมื่อฉันไม่มีความหมาย ในสายตาเธอแล้ว
เราก็เลิกกันเถอะ . . . ดีกว่าจะปล่อยให้เจ็บทั้งสองฝ่าย
และฉันก็พร้อมใจจะไปจากเธอแล้ว . . .